Anasayfa / Namaz Sureleri / Felak Suresi

Felak Suresi

OKUNUŞU

Kul e’ûzü birabbilfelak. Min şerri mâ halak. Ve min şerri ğasikın izâ vekab. Ve min şerrinneffâsâti fil’ukad. Ve min şerri hâsidin izâ hased.

MEÂLİ (ANLAMI)

Bismillahirrahmânirrahîm
1,2,3,4,5. De ki: “Yarattığı şeylerin kötülüğünden, karanlığı çöktüğü zaman gecenin kötülüğünden, düğümlere üfleyenlerin kötülüğünden, haset ettiği zaman hasetçinin kötülüğünden, sabah aydınlığının Rabbine sığınırım.”

FELAK SÛRESİ EZBERLE

FELAK SÛRESİ NÜZUL SEBEBİ

Kur’an-ı Kerîm’in yüzonüçüncü suresi.

Kur’an’ın son sûresi olan Nâs suresi ile birlikte bu iki sûreye “Muavvizeteyn”* (sığınma sureleri) denilir. Bunların Mekkî mi Medenî mi olduklarına dair herhangi kesin bir rivayet yoktur.

Felâk suresi beş ayettir. Konusu, yaratıkların şerri, hased ve sihirdir. Nüzûl sebebi hakkında da değişik bilgiler verilmiştir. Bunlardan en yaygın olanında; Lebid b. Asam adlı bir yahudi büyücü Hz. Peygamber (s.a.s.)’e onu yok etmek için büyü yaptı. Melekler Allah Resulu’ne büyüyü bildirdi. Cebrâil de Muavvizeteyn sûrelerini Cenab-ı Allah katından getirerek, onu büyüden kurtardı. Mu’tezile mezhebi, Hz. Peygamber’e büyü tesir etmez diyerek bu görüşü reddetmektedir .

Felâk suresinin fasılası Dal, Be, Kaf harfleridir. “Be”, ortada yalnız olarak tam manasıyla bir fâsıla harfidir.

Sahih hadislerde Hz. Peygamber’in yatarken İhlâs, Felâk ve Nâs surelerini okuyarak ellerinin içine üflediği sonra başından ve yüzünden başlayarak üç defa elinin eriştiği kadarıyla bütün vücudunu sıvazladığı bildirilmiştir. Müslümanlar da onu her şeyde örnek aldıkları gibi bu sünnete uymuşlar, beş vakit namazlarda Muavvizeteyn okumuşlar ve Allah’a emrettiği şekilde bütün şerlerden sığınmışlar ve Allah onları şerlerin her çeşidinden korumuştur (Seyyid Kutub, F; Zılâli’l-Kur’an, XVI, 441-447; Mevdûdî, Tefhîmu’l-Kur’an, VII, 322-326; Mehmed Vehbi, Hulâsatü’l-Beyân, XV, 6619-6626, Ömer Nasuhi Bilmen, Kur’an-ı Kerîm’in Türkçe Meâli Alisi ve Tefsiri, VIII, 41 17-41 19; İbn Kesir, Hadislerle Kur’an-ı Kerîm Tefsiri, XV, 8809-8824; M. Hamdi Yazır, Hak Dini Kur’an Dili, VIII, 6367-6409)

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir